R. Beemer is vijf jaar bezig geweest met de roman "Een Liefde". R. Beemer is met deze roman vijf jaar in de weer geweest. Het resultaat is er dan ook naar. Hij begon met de bedoeling een naturalistische roman te schrijven, maar door de ontwikkelingen die hij in zijn leven doormaakte naderde de schrijfstijl het senstitivisme, een door de auteur zelf uitgevonden woord waar hij het weergeven van sensaties mee bedoelt. Het boek volgt dezelfde lijn als het leven van van Deyssel, namelijk observatie, impressie, sensatie, extase en als laatste ontnuchtering. Zo wordt dus het leven van Mathilde de Stuwen beschreven. Qua schrijfstijl lijkt het op Van de koele meren des doods, maar deze roman wijkt daar gedurende het boek steeds verder van af. Ook hier wordt in het begin alles tot in de puntjes beschreven maar later worden de gevoelens vooral in kleuren en vormen uitgedrukt. Het verhaal is voornamelijk vanuit het ik-perspectief vanuit Mathilde gezien, maar soms ook vanuit haar vader of haar de min van Felix.