Situatie:

Joods gezin in Nederland aan het begin van de Tweede Wereldoorlog.

Je volgt het verhaal door de ogen van een van de meisjes uit het gezin. In het Eerste jaar van de oorlog is ze ziek en ligt ze een tijdje in het ziekenhuis, wat ze als “veilig” ervaart omdat er daar niet word gelet op wie jood is en wie niet maar iedere patiënt dezelfde behandeling krijgt.
Het is leuk te zien hoe het gezin alles nietsvemoedend en met een ondertoon van plezier ondergaat.
Als de sterren op de jassen moeten worden genaaid, word dat als een gezellig gezamenlijk gebeuren beschreven en probeert iedereen zijn ster er zo mooi mogelijk op te naaien.

Dan worden haar broer en vader opgeroepen voor de keuring voor een werkkamp. Ze nemen een middeltje iin waar ze goed ziek van worden en worden allebei afgekeurd.
Als haar zus Bettie in Amsterdam tijdens een razzia wordt opgepakt, wordt de situatie al ernstiger en de familie krijgt een oproep zicht te melden.
Haar broer Dave ziet het als een avontuur, die enorme reis en enthousiast kopen ze spullen in.

Opvallend

Ze moeten ook plastic bekers meenemen. In de winkel zoeken ze nog extra goeie uit “Er kan van alles in: melke en koffie, heet geserveerd, of wijn en limonade”
De tegenstrijdigheid hier is natuurlijk dat ze in dat kamp waar ze naar toe moeten helemaal nooit iets zullen krijgen en alleen maar zullen worden afgemaakt. De bagage is slechts een dekmantel om mensen niet te verontrusten.

Achteraf...








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.